با یک صدای باران شروع کنید و تنها وقتی لایهٔ دوم را بیفزایید که مشکلی مشخص را حل کند؛ مثلاً پایه بیش از حد خالی به نظر برسد یا کمی بافت بیشتر بخواهید. در Mixer رین‌اسلیپ چهار لایه در دسترس است، اما این سقف است، نه هدف. اگر همان صدای اول در پس‌زمینهٔ اتاق محو می‌شود، آن را به حال خود بگذارید.
با یک صدای پایه شروع کنید
اول گسترده‌ترین بخش صحنه را انتخاب کنید؛ معمولاً باران. پایهٔ خوب لازم نیست نمایشی باشد. فقط باید همان صدایی باشد که پس از تمام شدن تازگی‌اش هم بخواهید در فضا بماند.
باران نیمه‌شب برای خواب عمیق، ۸ ساعت ضبطی بسیار یکدست و بدون رعد است. اگر طوفانی متغیر نمی‌خواهید، نقطهٔ شروع تک‌لایهٔ معقولی است. عنوان آن حال‌وهوا و کاربرد موردنظر را توصیف می‌کند، نه نتیجه‌ای تضمین‌شده.
اگر بدون ساخت ترکیب، جزئیات بیشتری از برخورد با سطوح می‌خواهید، صدای گرم شومینه و باران روی سقف، ۳۰ دقیقه (انگلیسی) را امتحان کنید. ضبط منتشرشده از قبل باران روی سقف و ترق‌وتروق گاه‌به‌گاه شومینه را ترکیب می‌کند و رعد تأییدشده ندارد. افزودن لایه‌ای جدا از آتش معمولاً این جزئیات را برجسته‌تر می‌کند، نه ضروری‌تر.
یک دقیقه هم‌زمان با کاری عادی گوش دهید: کتاب را کنار بگذارید، چراغی را خاموش کنید یا در اتاقی بنشینید که قرار است صدا را آنجا استفاده کنید. اگر منتظر تق، قطره یا تغییر خاصی می‌مانید، این بازخورد مفیدی است. به‌جای پوشاندن حواس‌پرتی با صدای بیشتر، پایه‌ای ثابت‌تر انتخاب کنید.
تصویر مفهومی است؛ دادهٔ اندازه‌گیری یا وعدهٔ نتیجه‌ای ارائه نمی‌کند.
لایهٔ دوم را برای یک دلیل روشن اضافه کنید
تنها وقتی لایه‌ای دیگر اضافه کنید که بتوانید این جمله را کامل کنید: «می‌خواهم این را اضافه کنم چون ____». پیانویی آرام شاید باران کم‌پشت را کمتر خالی جلوه دهد. بافت جنگل شاید برای کسی مناسب باشد که باران تنها را بیش از حد تخت می‌یابد. «چون دکمه‌اش هست» دلیل نیست.
در Mixer صداهایی که دستی اضافه می‌شوند منتظر فشردن پخش همه می‌مانند؛ اضافه کردن صدا به‌تنهایی پخش را شروع نمی‌کند. پیش‌تنظیم برعکس عمل می‌کند: ترکیب برنامه‌ریزی‌شده را بارگیری و پخش می‌کند. بنابراین برای مقایسهٔ سریع مفید است، اما مجبور نیستید آرایش کاملش را نگه دارید. اگر فعالیتش بیشتر از خواستهٔ شماست، بازنشانی را بزنید و به یک لایه برگردید.
ابتدا پایه را شنیدنی نگه دارید و بعد لایهٔ دوم را فقط تا جایی بالا ببرید که کارش را انجام دهد. هر لایه کنترل خودش را دارد و کنترل اصلی Mixer سطح کلی را تغییر می‌دهد. این‌ها دو تصمیم متفاوت‌اند: توازن می‌پرسد «کدام بافت بیشتر شنیده شود؟» و کنترل اصلی می‌پرسد «آیا کل ترکیب در این اتاق زیادی حضور دارد؟».
سه ترکیب برای امتحان کردن
این‌ها نقطهٔ شروع‌اند، نه دستورهایی که خواب ایجاد کنند. هر جا یک لایه کافی بود، همان‌جا بایستید.
- فقط باران ثابت: برای کم‌حادثه‌ترین گزینه تنها از باران نیمه‌شب استفاده کنید. اگر در اتاق ساکت ساده به نظر می‌رسد، پیش از افزودن چیزی به آن زمان بدهید؛ شاید نبود تغییر همان خواستهٔ شما باشد.
- باران با موسیقی آرام: از پایهٔ باران شروع کنید و فقط وقتی موسیقی ملایم بیفزایید که باران خالی به نظر برسد، نه به‌سادگی دلپذیر. موسیقی را پایین‌تر از باران نگه دارید. اگر دنبال ملودی می‌روید، حذفش کنید.
- باران جنگل بدون لایهٔ اضافه: باران شبانهٔ جنگل با پرندگان و رعد دوردست (انگلیسی) از قبل دسته‌هایی از آواز پرندگان در ابتدا و رعد دوردست تأییدشده دارد. پیش از افزودن جویبار، پرنده یا باران دیگر، آن را تنها امتحان کنید. تغییراتش شاید خوشایند باشند یا دقیقاً دلیل انتخاب فایلی یکنواخت‌تر شوند.
برای جایگزینی بدون رعد و با تغییر کم، باران ملایم برای آرامش، ۲ ساعت پایه‌ای طولانی و ثابت با چند صدای برخورد جداست. واژهٔ «آرامش» در عنوان ادعایی دربارهٔ اثر آن بر شما نیست.
کنترل‌ها را تنظیم کنید و بعد دست از تغییر بردارید
وقتی ترکیب آماده شد، یک بار کنترل‌ها را مرور کنید و از صفحه فاصله بگیرید. اگر بافتی با بقیه رقابت می‌کند، لایه‌های جدا را تنظیم کنید. اگر کل نتیجه بیش از حد جلب توجه می‌کند، از کنترل اصلی استفاده کنید. برای صداهای دستی پخش همه را فشار دهید.
برای پایان خودکار، در تایمر خواب میکسر ۱۵، ۳۰، ۴۵، ۶۰، ۹۰ یا ۱۲۰ دقیقه را انتخاب کنید. صدا در ۳۰ ثانیهٔ پایانی تدریجاً کم می‌شود. لغو تایمر را انتخاب کنید تا بدون آن زمان توقف به شنیدن ادامه دهید. زمان‌سنج ابزار توقف است، نه وعدهٔ اتفاقی در طول گوش دادن. بازنشانی ترکیب فعلی را پاک و زمان‌سنجش را لغو می‌کند؛ ترکیب‌های نام‌گذاری‌شده باقی می‌مانند.
ترکیب را ذخیره کنید و دوباره گوش دهید
Mixer رایگان است و حساب نمی‌خواهد. وقتی از صداها و سطحشان راضی شدید، در برای ترکیب نام بگذارید نامی بنویسید و ذخیرهٔ ترکیب را انتخاب کنید. نام تکراری ترکیب هم‌نام را جایگزین می‌کند؛ برای نگه‌داشتن هر دو نسخه نام متفاوت بگذارید.
پیش‌نویس و ترکیب‌های نام‌گذاری‌شده در همان مرورگر و همان دستگاه می‌مانند. به مرورگر یا دستگاه دیگر همگام نمی‌شوند و پاک کردن داده‌های مرورگر آن‌ها را حذف می‌کند. اگر می‌خواهید ترکیب فعلی بماند، پیش از امتحان پیش‌تنظیمی دیگر نسخه‌ای با نام ذخیره کنید؛ پیش‌تنظیم ترکیب فعال را جایگزین و پخش را شروع می‌کند.
در بازدید معمولی از Mixer، آخرین پیش‌نویس محلی به حالت مکث برمی‌گردد. نسخهٔ نام‌دار را در ترکیب‌های ذخیره‌شده پیدا کنید، بارگذاری را بزنید و وقتی آماده بودید پخش همه را فشار دهید. بارگیری صداها و بلندی آن‌ها را برمی‌گرداند، نه زمان‌سنج خواب را. پس از بارگیری زمان‌سنج را دوباره تنظیم کنید و اگر اتاق یا شیوهٔ گوش دادن عوض شده، بلندی کلی صدا را هم تغییر دهید.
وقتی دست‌کم یک صدا در ترکیب باشد، اشتراک‌گذاری ترکیب فعال است؛ ذخیرهٔ نام پیش از آن اختیاری است. این کار پیوندی به صداها و سطح‌های انتخاب‌شده می‌سازد، نه فایل صوتی ترکیب‌شده برای دانلود. زمان‌سنج در پیوند نیست. گیرنده باید خودش پخش را بزند. زمانی به اشتراک بگذارید که انتقال این ترکیب مفید باشد.
نشانه‌های شلوغ شدن ترکیب
اگر مدام بررسی می‌کنید کدام لایه پخش می‌شود، کنترل‌ها را اندکی جابه‌جا می‌کنید یا هر جزء توجه می‌خواهد، احتمالاً ترکیب بیش از حد فعال است. چند لایهٔ «آرام» ممکن است کنار هم به پیش‌زمینه‌ای شلوغ بدل شوند.
اول تازه‌ترین لایه را حذف کنید. اگر نمی‌توانید بگویید چه چیزی افزوده بود، کار روشنی نداشته است. اگر می‌توانید، تصمیم بگیرید آیا آن کار از پایهٔ آرام‌تر قبلی مهم‌تر است. محدودیت چهار لایه مرز محصول است، نه توصیه به استفاده از چهار صدا.
اتاق را هم در نظر بگیرید. ترکیبی که پشت میز ظریف است شاید با خاموش شدن چراغ‌ها زیادی حاضر شود یا در فضای مشترک دورتر از انتظار برسد. سطح اصلی را کم کنید، Timer کوتاه‌تری بگذارید یا صدا را متوقف کنید؛ تنظیم بیشتر را تنها پاسخ ندانید.
چه وقت یک صدا یا سکوت بهتر است
یک ضبط منتشرشده اغلب ترکیب بهتری است. وقتی بعد از زدن پخش تصمیم دیگری نمی‌خواهید، جزئیات لایه‌ها هوشیارتان می‌کند یا فرد دیگری در اتاق سکوت می‌خواهد، آن را انتخاب کنید. سکوت هم گزینه‌ای کامل است؛ وقتی باید زنگ، کودک، در یا نشانه‌ای مهم را متوجه شوید یا صرفاً اتاق بدون پس‌زمینه را ترجیح می‌دهید.
هدف منظرهٔ صوتی بی‌نقص نیست؛ تنظیمی است که دیگر توجهتان را نخواهد. اگر یک ضبط باران، Timer کوتاه یا اصلاً نبود صدا این کار را مطمئن‌تر از ترکیب دلخواه انجام می‌دهد، پاسخ ساده‌تر را انتخاب کنید.
